عنوان : مقايسه نگرش به افراد معلول در خانواده هايشان قبل و بعد از اجراي طرح توانبخشي مبتني بر جامعه در استان اردبيل
نویسنده(گان) : بهزاد ستاري، خسرو اميدوار، ولي يعقوبي
نشر در : فصلنامه پژوهشي توانبخشي
تاریخ نشر : پاییز1384
چكيده
مقدمه و هدف : پژوهش حاضر به منظور بررسي تاثير پذيري اجراي طرح توانبخشي مبتني بر جامعه به نحوه نگرش خانواده هاي داراي معلول روستايي استان اردبيل نسبت به معلولين و پديده معلوليت اجراء شده است. برخي ديگر از پارامترهاي دخيل در نحوه نگرش نسبت به معلولين از جمله سطوح تحصيلات، شهرستان محل اقامت، اجراء و يا عدم اجراء طرح توانبخشي مبتني بر جامعه، شغل، سن، جنسيت و آشنايي با بهزيستي مورد لحاظ قرار گرفته است.
روش بررسي: جامعه آماري پژوهش شامل كليه خانوارهاي روستايي استان اردبيل (اعم از روستاهايي كه طرح مذكور در آنها اجراء نشده است و روستاهايي كه طرح در آن اجراء شده است. در روستاهاي شهرستانهاي خلخال، نمين و نير طرح اجراء شده است.) در سال 1383 مي باشد كه با استفاده از روش «نمونه برداري چند مرحله اي تصادفي» تعداد 173 خانوار و 346 نفر (به ازاء هر خانوار دو نفر) در آن شركت داده شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته بود كه علاوه بر بخش جمعيت شناختي، 31 سوال آن جهت سنجش نگرش خانواده ها بر اساس مقياس ليكرت تنظيم شده بود. در پژوهش از روش «پيمايشي مقطعي» استفاده شده است. جهت تجزيه و تحليل داده هاي استخراج شده، با استفاده از نرم افزار SPSS اقدام و در بخش توصيف اطلاعات از ميانگين نمرات نگرش نسبت به معلولين، واريانس و انحراف استاندارد نمرات و در بخش تحليل و استدلال از روش تحليل واريانس يك طرفه يا يك راهه، آزمون پسين يا تعقبي شعفه و از آزمون t براي دو گروه مستقل استفاده شده است.
يافتهها: نتايج پژوهش نشان داد در مناطقي كه طرح توانبخشي مبتني بر جامعه در آن اجراء شده است نگرش مطلوبتري در مقايسه با ساير مناطق نسبت به پديده معلوليت وجود داشته است. همچنين برخي از متغيرها از جمله سطح تحصيلات، جنسيت و آشنايي با بهزيستي در نحوه نگرش نسبت به معلوليت تاثيرگذار بوده اند. ساير متغيرها در نحوه نگرش نسبت به معلولين تفاوت معني داري را نشان نداده است.
نتيجهگيري: تأكيد بر آموزش طرح توانبخشي، مبتني بر جامعه و گسترش آموزش مهارتهاي زندگي از مؤثرترين راههاي افزايش كارايي و كيفيت زندگي معلولين ميباشد كه بايد با جديت دنبال شود.